zycie rezydenta przy calej swojej specyfice ma jedna ceche, ktora czasami ciezko zniesc. BAGAZE. ciagle pakowanie sie i rozpakowywanie sie. to nie jest to, co znacie z wyjazdow wakacyjnych, kiedy bierze sie na dwa tygodnie same najlepsze ciuchy, kilka czasopism, kosmetykow, i aparat fotograficzny. wieczny NADBAGAZ. to niesprawiedliwe,
Witajcie, drodzy moi wierni i niewierni czytelnicy, jestem, i pisze, w ta niedziele primaaprilisowa. A propos, dzis udalo mi sie na spotkaniu informacyjnym nabrac nowych turystow na to, ze bedzie brzydka pogoda, zimny wiatr i deszcz – od jutra 🙂 Faktycznie niektorzy z nich az sie spocili z
kolejny tydzien rozpoczety, a tymczasem deszcz spadl w Maroku 🙂 u nas w Agadirze bylo go bardzo malo, w nocy troszke popadalo, ale nie tyle, zeby cos to „pomoglo” na wielomiesieczna susze. generalnie teraz (od grudnia) jest taka pora zimowo-deszczowa, kiedy powinno padac. no ale nie pada. koryta
jestem juz na polmetku pobytu, niedlugo do domu, a tymczasem odkrywam, ze zaczynam sie przyzwyczajac. pewnie bedzie tak jak podejrzewalam, ze w ostatnim tygodniu bedzie mi sie pracowalo i zylo najlepiej, no i stan wiedzy sukcesywnie sie zwieksza – no ale na co mi ona bedzie jak wyjade
na poczatek kilka uwag, zanim przejde do sedna, czyli do krotkiego (zawsze tak pisze a potem wychodzi dlugi) spisu wrazen z pierwszego pobytu w Marrakeszu. – jestem w Maroku juz 2 tygodnie, minely bardzo szybko, niedlugo polowa – jest OK – zostalam juz oficjalnie SAMA – the one
panika. nie ma slonca. od rana chmury! wieje wiatr! poszlam na dyzury a turysci pol-zartem pol-serio (mam nadzieje ze bardziej to pierwsze niz to drugie) z pytaniami co maja robic jak nie ma slonca. a mi sie podoba. co prawda planowalam dzisiaj isc na plaze, ale najwyrazniej byl
jest sjesta, godzina 14:05. zaczela sie punktualnie od 12.00 kiedy jest sjesta w biurze nie ma nikogo. poza Europejczykami (na to wychodzi, bo siedzi tylko Niemka i ja). a ja jestem glodna. wiec chyba jednak wyjde 🙂 siedze w biurze chociaz wlasciwie niewiele mam do roboty, ale wlasciwie
niespodziewanie dla samej siebie wpadlam na internet, ale to dlatego, ze mam dzis wolne i nie za bardzo jest co robic. siedzenie w domu jest nudne, tym bardziej, ze na dworze jest duzo cieplej, przyjemniej – temperatura jaka obecnie panuje w ciagu dnia to moj ideal – ponad
no to jestem w Afryce, witam wszystkich. ta notka bedzie bardzo krotka, bo: – jestem w kafejce, pisze na arabsko-francuskiej klawiaturze ustawionej na angielska i to mnie doprowadza do szalu (na szczescie pisze bezwzrokowo wiec pamietam gdzie na angielskiej sa jakie litery bo inaczej nie napisalabym nic) –
(po francusku: Do zobaczenia). A propos, jakoś niespecjalnie sie przylozylam do wkuwania francuskiego, licze bardziej na moj wrodzony talent 🙂 i na to, ze po prostu sobie przypomne, jak juz trafie do tego swiata, w ktorym wszystkie napisy sa po francusku… Jade jutro. Zyczliwi uprzejmie sa proszeni o
Od 20 lat mieszkam i pracuję w Turcji, w śródziemnomorskiej Alanyi. Dzięki mojej działalności tysiące Polaków zachwyciło się Turcją i pozbyło obaw i stereotypów o tym kraju! Piszę poradniki, nagrywam filmy i prowadzę w Turcji własne biuro podróży!
Zapisz się na mój newsletter i nie przegap nowych wpisów, filmów i tureckich ciekawostek!
Pomyślnie dołączyłeś/aś do naszej listy subskrybentów.
Subscribe to my weekly newsletter. I don’t send any spam email ever!
